Skończyła się tak, jak miłość Zofii i Ruszyca w powieści Po zdrowie – rozstaniem, zgodnie z wolą rodziców i poglądami autorki. Podczas pobytu za granicą Godlewska zwiedziła Wenecję, Mediolan, Weronę i Triest, poznała dużo osób ze świata nauki i sztuki i ustaliła swój światopogląd.
Po powrocie do kraju autorka zdecydowała się na podjęcie pracy nauczycielki w Warszawie, gdzie zamieszkała wspólnie z siostrą. Aby podnieść swoje kwalifikacje, dołączyła do kompletu uczennic nauczyciela fizyki Kramsztyka i gorliwie wypełniała luki w wykształceniu. W tym czasie zaczęła również tłumaczyć teksty z języka francuskiego dla redakcji „Słowa”. W „Słowie” wydrukowano również jej pierwszą nowelę pod tytułem Pan Apolinary Prądaszyński. Powieść Po zdrowie, będąca pierwszym utworem Godlewskiej, wyszła w „Ateneum”. Redaktor tego pisma Piotr Chmielowski, znany krytyk i historyk literatury, wydał o niej przychylną opinię, co równało się wprowadzeniu Godlewskiej w koła pisarzy. Odtąd kariera literacka autorki, występującej pod pseudonimem „Exterus”, toczyła się równo, bez załamań i konfliktów. W latach 1894–1899 powstały wszystkie jej dzieła. Są to: cztery powieści, jeden szkic powieściowy i osiem nowel. Utwory te powstały częściowo w Kłokocku, częściowo w Warszawie.