Większe dzieła powstały w rodzinnym domu, którego nastrój sprzyjał twórczej pracy autorki.
Stan zdrowia Godlewskiej pogarszał się z roku na rok. Jesień 1898 r. przyniosła pisarce z jednej strony zwycięstwo powieści pt. Dobrane pary w konkursie powieściowym „Głosu”, z drugiej zapowiedź nieuleczalnej choroby płuc. W zimie 1897 r. Godlewska wyjechała znowu za granicę do Nervi, potem do Bozen-Gries i Bad Gleichenberg. Tam pozostawała pod opieką słynnego wówczas profesora medycyny we Lwowie dr. Sobierańskiego. Po kilku miesiącach wróciła do Kłokocka chora. Następnie wyjechała do Zakopanego. Tam poznała wielu wybitnych ludzi: Sienkiewicza, Przybyszewskiego, Rydla, Witkiewicza. Kuracja klimatyczna okazała się jednak nieskuteczna. We wrześniu 1899 r. Godlewska wróciła do Warszawy, a następnie znów wyjechała do Lwowa pod opiekę dr. Sobierańskiego. Ze Lwowa wyjechała do Görbersdorf na Dolnym Śląsku w Rzeszy Niemieckiej, gdzie 28 stycznia 1901 r. zakończyła życie. Ludwika Godlewska została pochowana w rodzinnym grobie na Powązkach.