R. od początku pobytu w Szwajcarii utrzymywał z Polską żywe kontakty. Pisał artykuły i eseje do "Ruchu Muzycznego" i "Kwartalnika Muzycznego". Wiele razy przyjeżdżał do Polski – najczęściej z okazazji Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień". W 1957 wygłosił na KUL-u cykl odczytów z filozofii buddyjskiej będąc także recenzentem pracy habilitacyjnej ks. Franciszka Tokarza. Brał również udział w habilitacji Krzysztofa Byrskiego w Warszawie. W 1957 prowadził wykłady i seminaria na Wydziale Orientalistyki Uniwersytetu Warszawskiego. We wrześniu 1977 na II Spotkaniach Muzycznych w Baranowie Sandomierskim obchodził wraz z Zygmuntem Mycielskim 70. rocznicę urodzin. W maju 1978 uczestniczył w Sesji Naukowej w 90-lecie Akademii Muzycznej w Krakowie.
Niedługo potem, w październiku 1978 został częściowo sparaliżowany. W pracy nad swoją ostatnią kompozycją, kantatą Visions, pomagał mu jego b. uczeń, kompozytor Jean Balissat, któremu Regamey dyktował ten utwór. R. uczestniczył na wózku inwalidzkim w uroczystym prawykonaniu tej kantaty w katedrze w Lozannie, odnosząc swój ostatni wielki sukces artystyczny. Zmarł 27 grudnia 1982 r. w szpitalu Beaumont w Lozannie.