Platée – balet komiczny (ballet bouffon) – 3 akty z prologiem, pierwsza wersja 1745, druga wersja 1749. Typowa dla francuskiej tradycji operowej i dla twórczości Jeana-Philippe’a Rameau opera – balet skomponowana dla opery w Paryżu na sezon roku.
Historia utworu Widowisko zostało przygotowane na ślub delfina Ludwika z Marią Teresą Hiszpańską. Temat został zaczerpnięty z Pauzaniasza za pośrednictwem baletu Jacques’a Autrou Platée ou Jounone jalouse. Utwór z muzyką Rameau do libretta Adriena-Louisa de Valois d’Orville, wystawiono w Wersalu w Wielkich Stajniach Królewskich (Grande Écurie) 31 marca 1745 roku. W cztery lata później, 4 lutego 1749, wznowiono go w Académie Royale de Musique z librettem poprawionym przez Ballota de Sauvot. Między lutym a marcem 1749 roku został on wystawiony kilkanaście razy i ponownie sześć razy w lutym roku 1750. Nie odniósł więc wielkiego sukcesu. Krytycy piszący o Platei: baron Grimm, Jean-Jacques Rousseau, d’Alembert, Charles Collé uznali go natomiast za klejnot sceny muzycznej, najoryginalniejszy utwór Rameau. D’Alembert uważał, że Platea przygotowała publiczność paryską na występy komików włoskich i na sukces La serva padrona Pergolesiego w 1752 roku. Ostatni raz zagrano Plateę w XVIII stuleciu w 1759 roku.