W wieku XIX utwór nie był wystawiany. Pierwszą próbę ponownego wystawienia Platei podjęto w 1901 w Monachium i było to pierwsze wznowienie dzieła Rameau w XX wieku. W 1917 roku w ślady monachijczyków poszło Monte Carlo, gdzie utwór wystawiono w języku oryginału. Prawdziwy przełom nastąpił jednak dopiero w 1956 roku na festiwalu w Aix-en-Provence w realizacji muzycznej Renée Viollier z Michelem Sénéchalem w roli tytułowej. Opera paryska wstawiła utwór do swego repertuaru w 1999 roku. Zaplanowana na kilka przedstawień produkcja odniosła niezwykły sukces, wracając na afisz w 2002 i 2006, nie tylko w Paryżu, ale też w Gandawie i Antwerpii (1999), Bordeaux, Genewie i Montpellier (2001).
Osoby thumb|Jean-Philippe Rameau RolaGłosAktorTalia, muza komediisopranMarie FelTespis, twórca dramatutenorp. LatourMomus, bóg żartów i sarkazmusopranp. AlbertAmor, bóg miłościsopranMarie Angélique CoupéSatyr, demon leśnybasp. BenoîtPlatea, nimfatenorPierre JélyotteSzaleństwosopranMarie FelMerkury, posłaniec JowiszatenorJean-Antoine BérardJowisz, władca OlimpubasClaude Chassé de ChinaisJuno, żona JowiszasopranMarie-Jeanne ChevalierKitajron, król PlatejówbasFrançois Le PageClarinesopranp. BourobonnoisNajadasopranp. Metz