Jan Dołęga-Zakrzewski był specjalistą od komasacji wsi polskiej. Napisał na jej temat kilka artykułów i książek, wśród nich podręcznik O scalaniu gruntów, czyli znoszeniu szachownic (Warszawa 1913). Artykuły publikował m.in. w Gazecie Ostrowskiej oraz w pismach stołecznych: Gazecie Rolniczej, Ognisku i Gazecie Warszawskiej. Odegrał istotną rolę w rozwoju chłopskiego ruchu na rzecz scalania gruntów, który narodził się na terenach powiatów ostrowskiego, wysokomazowieckiego i ostrołęckiego. Dzięki jego dużej wiedzy komasacja była tu najlepiej postawioną ze wszystkich powiatów Kongresówki. Obok działalności jawnej prowadził również tajną pracę narodową. Rozpowszechniał Przegląd Wszechpolski, Polaka, a także dzieła Marii Konopnickiej, Adama Mickiewicza, Bolesława Prusa, Elementarz Kazimierza Promyka. Około 1905 roku wstąpił do Ligi Narodowej. Przez długi czas był stałym zastępcą doktora Jana Harusewicza, komisarza Ligi na ziemię łomżyńską. Jak się wyraził, we wspomnieniu pośmiertnym, dr Jan Załuska, poseł na Sejm w II RP – „(Jan Zakrzewski) Szedł w pierwszym szeregu pracowników wiejskich obozu narodowego” (Zorza, 18 lutego 1937 r., s. 8). Wziął udział w rewolucji 1905 roku.