Józef Kamiński (ur. 3 marca 1919 w Brzeżanach, zm. 17 września 2015) – generał broni Wojska Polskiego, dowódca 2 Korpusu Zmechanizowanego (1954–1957), dowódca Pomorskiego Okręgu Wojskowego (1964–1971), dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego (1971–1975), zastępca szefa Sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego (1975–1978), członek Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR (1971–1975), komendant Akademii Sztabu Generalnego WP (1978–1985), prezes Zarządu Głównego ZBoWiD (1983–1990), prezes Zarządu Głównego ZKRPiBWP (1990–1999). thumb|240px|Gen. Józef Kamiński drugi z lewej w towarzystwie generałów Jerzego Bordziłowskiego i Jana Szymanowskiego, Szczecin 16 kwietnia 1965
Życiorys Urodzony w rodzinie robotniczej Antoniego i Tekli ze Szpakowskich. W 1937 ukończył Państwowe Gimnazjum im. Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza w Brzeżanach i rozpoczął studia medyczne w Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie, które przerwał wybuch wojny w 1939. Od października 1940 służył w Armii Czerwonej, skierowany do jednostki stacjonującej na Dalekim Wschodzie, w 1941 skończył Szkołę Oficerów Rezerwy przy 32 Dywizji Piechoty w Razdolnoje na Dalekim Wschodzie. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej przerzucony we wrześniu 1941 na front pod Moskwę, walczył w obronie Moskwy pod Borodino. Od 15 maja 1943 w 1 Dywizji Piechoty.