Dowódca plutonu w samodzielnym batalionie szkolnym 1 Dywizji Piechoty w Riazaniu, zajmował się szkoleniem żołnierzy. Wykładowca, instruktor i dowódca kompanii podchorążych w Centralnej Szkole Podchorążych, od 27 sierpnia 1943 w stopniu podporucznika. Po skierowaniu dywizji na front i rozwiązaniu batalionu szkolnego skierowany na szkolenie w Polskiej Szkole Oficerskiej w Riazaniu, którą skończył w lutym 1944 jako porucznik. Został dowódcą kompanii fizylierów i przeszedł szlak bojowy przez Smoleńsk, Kiwerce, Lublin, Puławy i Grochów. Od października 1944 wykładowca i potem kierownik wyszkolenia bojowego we Frontowej Szkole Oficerskiej 1 Armii WP (początkowo w Mińsku Mazowieckim, później w Złotowie i Gryficach). Szef sztabu batalionu i dowódca II batalionu szkolnego podchorążych w stopniu kapitana. II wojnę światową zakończył w stopniu majora. Wyznaczony na kierownika działu naukowego i szefa wyszkolenia w Oficerskiej Szkole Piechoty nr 2 w Gryficach.