Był też członkiem prezydium Akademii Nauk Technicznych.
Należał do Polskiej Korporacji Akademickiej Związek Akademików Gdańskich Wisła.
thumb|Grób Józefa Zawadzkiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Zmarł 22 lutego 1951 roku w letnim domu rodziny Zawadzkich przy ul. Królowej Jadwigi 11 w Zalesiu Dolnym. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera K-1-23,24,25).
Dorobek naukowy Prowadził prace nad kontaktowym utlenianiem amoniaku, naftalenu i antracenu oraz redukcją dwutlenku siarki metanem. Badał możliwości zastosowania polskich glinokrzemianów do produkcji tlenku glinu oraz siarczanu wapnia do produkcji kwasu siarkowego. Zajmował się również kinetyką dysocjacji termicznej.
Opublikował m.in. Technologię chemiczną nieorganiczną (tom 1–2, 1951–1952).
Stanowiska 1912–1913: asystent P. Askenasego i K. Buntego na Politechnice w Karlsruhe; Kierownik fabryki kwasu siarkowego w Bohuminie; 1915: asystent w Katedrze Chemii Ogólnej Politechniki Warszawskiej; 1918: kierownik Katedry Technologii Chemicznej; 1919–1928: sekretarz zarządu, później wiceprezes (1928–1929) i prezes (1933, 1948) Polskiego Towarzystwa Chemicznego; 1920–1933: doradca techniczny kilku fabryk (Sp. Akc.