Nowocześniejszymi akcentami była pojedyncza gięta szyba przednia zamiast dwuczęściowej, zachodząca na boki gięta szyba tylna i podwyższona linia błotników z tyłu zamiast opadającej. Wprowadzono też drobne ulepszenia, w tym zapłon kluczykiem i opcjonalne wspomaganie układu kierowniczego.
Atrapa przednia wprowadzona w 1953 roku miała kształt owalnego otworu obramowanego grubą chromowaną opaską, wypełnionego przez poziomą belkę z trzema pionowymi żebrami i dużymi okrągłymi światłami parkingowymi na końcach. Pomiędzy błotnikami, których górna linia ciągnęła się od pojedynczych reflektorów do końca nadwozia, była wyższa wystająca maska, z emblematem na nosie i ornamentem na górze. Podwyższono linię tyłu, powiększając bagażnik. Tylne lampy zespolone na przedłużeniu wystających błotników były pionowe, składające się z trzech sekcji, z opcjonalnymi światłami cofania na dole. Podobnie jak pośredni model 210, Bel Air miał ozdobną poziomą listwę stalową po bokach na całą długość nadwozia, lecz różnił się tym, że na tylnych błotnikach listwa była podwójna, z ozdobnym wypełnieniem i napisem „Bel Air” (prospekt).