Przypisy Etnografia Polski: przemiany kultury ludowej: t. 2, 1981; „Istnieje grupa ziół świętojańskich, do których należały dawniej: dziurawiec, pokrzywa, paproć, bylica, boże drzewko, lulek czarny, jaskier i kopytnik i współcześnie: bylica-piołun, dziki bez czarny, dziurawiec (dzwonek czerwonym, ziele świętego Jana), ruta, rosiczka, łopian, biedrzeniec, czarny bez, mięta,...” w: Konteksty: polska sztuka ludowa: antropologia kultury, etnografia, sztuka, t. 48, s. 111.; Barbara Ogrodowska. Święta polskie: tradycja i obyczaj. 1996. Wacław Kubacki. Sen nocy letniej, 70. s. 75. Komentarze do Polskiego atlasu etnograficznego: Rolnictwo i hodowla. Polskie Tow. Ludoznawcze. 1994. s. 29. „In the south of Poland, from the Silesian frontier as far as the bend of the San including the districts of mountains and foothills, Whitsun and St. John’s fires were customary. In the low country both kinds of annual fires were called sobótki;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wigilia św. Jana · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.