Trzynastu z nich mianował Juliusz II, dziesięciu – Aleksander VI, a po jednym – Innocenty VIII (Medici) i Sykstus IV (Riario).
Nieobecni Sześciu elektorów nie przybyło na konklawe (trzech Francuzów, Włoch, Hiszpan i Niemiec):
Philippe de Luxembourg; Kardynał z Luksemburga (21 stycznia 1495) – kardynał biskup Tusculum; biskup Le Mans i Thérouanne François Guillaume de Clermont; Kardynał z Clermont (29 listopada 1503) – kardynał prezbiter S. Stefano al Monte Celio; arcybiskup Auch; administrator diecezji Saint-Pons de Thomiers Francisco Jiménez de Cisneros OFM; Kardynał z Toledo (17 maja 1507) – kardynał prezbiter S. Balbina; arcybiskup Toledo i prymas Hiszpanii; wielki inkwizytor Kastylii Ippolito d’Este; Kardynał z Ferrary (20 września 1493) – kardynał diakon S. Lucia in Silice; archiprezbiter bazyliki watykańskiej; administrator archidiecezji Mediolanu i Kapui oraz diecezji Eger, Ferrary i Modeny Amanieu d’Albret (28 września 1500) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano; administrator diecezji Bazas i Lescar Matthäus Lang von Wellenburg; Kardynał z Gurk (10 marca 1511) – kardynał diakon S.