Wysoka i krótka czaszka psitakozaura znacznie różniła się od czaszek większości dinozaurów ptasiomiednicznych i posiadała kilka cech charakterystycznych dla ceratopsów, takich jak kość rostralna i zwężająca się ku dołowi kość jarzmowa. Jednak psitakozaur w odróżnieniu od bardziej zaawansowanych ceratopsów nie miał kostnych rogów ani kryzy wokół karku. Tylko u P. sibiricus rozwinęły się rogi, co może być przykładem konwergencji. Na jednym okazie znaleziono otwór kloaki. Jak sugeruje nazwa, jego dziób był podobny do dziobu papugi. Długość kończyn przednich psitakozaura wynosiła tylko 58% długości kończyn tylnych. Miał zaledwie cztery palce, w odróżnieniu od większości dinozaurów ptasiomiednicznych. Ubarwienie mały|Model przedstawiający ubarwienie SMF R 4970 W 2010 roku na podstawie pigmentów zachowanych w łuskach psitakozaura SMF R 4970 Lingham-Soliar i Plodowski zasugerowali, że dinozaur ten był ubarwiony głównie na czarno i bursztynowo-brązowo, w maskujące barwy, z ciemniejszym grzbietem, a jaśniejszą stroną brzuszną ciała.