Brytyjczycy chcieli tam rozmieścić dywizjony myśliwskie i bombowe, przejście Turcji na ich stronę oznaczałoby też pełną kontrolę na wschodnimi rejonami Morza Śródziemnego. Możliwe stałoby się utworzenie drugiej, poza północną do Murmańska, drogi zaopatrzenia dla ZSRR., ale Turcja nadal była niezdecydowana. W latach 1942–1943 szala sympatii Turków zaczęła się przechylać w stronę sojuszu alianckiego, toteż prośby BrytyjczykówAmerykanie, na których spadł główny ciężar utrzymywania wojsk alianckich, byli do tego pomysłu sceptycznie nastawieni. nasiliły się. Hamowały ją jednak szybkie postępy wojsk niemieckich na Wschodzie, a zwłaszcza zajęcie Bałkanów przez siły Osi oraz silne sympatie proniemieckie w kraju. Turcja bała się także uzależnienia od ZSRR. W razie ataku na Dodekanez Niemcy musieli więc zażarcie bronić tego rejonu, żeby skutecznie odciągnąć Turcję od pomysłu przyłączenia się do aliantów.