Bertini opublikowali w czasopiśmie Palaeontology artykuł zatytułowany A new titanosaur from western São Paulo State, Upper Cretaceous Bauru Group, south‐east Brazil, w którym kreowali nowy rodzaj Adamantisaurus.
O rodzaju wspominały kolejne prace dotyczące tytanozaurów, jednak nie wnosiły nowej wiedzy o Adamantisaurus, a jedynie porównywały doń kolejne opisywane rodzaje.
Budowa thumb|left|Firurka przedstawiająca Adamantisaurus Znalezione szczątki Adamantisaurus obejmują serię sześciu przednich kręgów ogonowych, od drugiego do siódmego. Do cech diagnostycznych rodzaju zaliczają się przednie kręgi ogonowe o prostych bądź nieco pochylonych do tyłu wyrostkach kolczystych i o poszerzonym bocznie dalszym końcu, dobrze zbudowane blaszki przedkolcowe, wyrostki stawowe przedni i tylne o szerokich powierzchniach stawowych, które w przypadku tych drugich były wklęsłe. Już pierwszy z nich jest proceliczny, a kolejne jeszcze bardziej. Trzon ma krótki, o brzegach brzusznym i bocznych wklęsłych. Wyrostek kolczysty ma też krótki i nieco pochylony w tył, autorzy zwracają uwagę na jego szeroką podstawę i dobrze zbudowaną blaszkę kolczysto-prezygapofyzalną, długości połowy wyrostka kolczystego, oraz na jeszcze lepiej zbudowaną blaszkę kolczystą. Wyrostki poprzeczne są dobrze zbudowane, poziomo ułożone.