a) Atrezja przełyku z dystalną przetoką (86%) b) Izolowana atrezja bez przetoki (7%) c) H-kształtna przetoka tchawiczo-przełykowa (4%) thumb|Przetoka przełykowo-tchawicza typu A w obrazie autopsyjnym; dziecko z wadami zmarło 3 godziny po urodzeniu Podział Vogta z 1929 roku wciąż jest używany; zmodyfikowane klasyfikacje Ladda i Grossa również są spotykane, podobnie jak rozbudowana i skomplikowana klasyfikacja Klutha, obejmująca kazuistyczne warianty malformacji, takie jak przetoka przełykowo-oskrzelowa i duplikacja przełyku.
+ Klasyfikacja Grossa Typ Opis A OA bez TEF („czysta” atrezja) B OA z proksymalną TEF C OA z dystalną TEF D OA z dystalną i proksymalną TEF E TEF bez OA albo tzw. przetoka-H F Wrodzona stenoza przełyku
+ Klasyfikacja Vogta Typ Opis I Aplazja przełyku II OA bez TEF IIIA OA z proksymalną TEF IIIB OA z dystalną TEF IIIC OA z dystalną i proksymalną TEF IV TEF bez OA (przetoka-H)
Anatomiczne relacje przełyku i tchawicy przedstawiają się następująco (warianty od najczęstszych do najrzadszych, częstości za Spitz, 2007): atrezja przełyku z dystalną przetoką tchawiczo-przełykową (typ IIIB według Vogta, typ C według Grossa,