Kolejną powieścią Vesaasa przeniesioną na ekran był ukończony w 1963 r. Is-slottet (Pałac lodowy). Opowiada on o dwóch dziewczynkach rozpoczynających okres dojrzewania, o ich delikatnej przyjaźni oraz rozstaniu spowodowanym śmiercią jednej z nich. Nieśmiała, osierocona Unn, która niedawno przeprowadziła się z innej okolicy, gubi się w labiryncie zbudowanym przez zamarznięty wodospad – tytułowy pałac lodowy – by już nigdy z niego nie powrócić. Ciągłe wspominanie przyjaciółki powoduje, że Siss, z wesołej na co dzień dziewczynki, zmienia się w osobę coraz bardziej oddalającą się od otaczającego ją świata. Radość życia przywracają jej dopiero rówieśnicy. Mocny centralny symbol, pałac lodowy, posiadający zarówno symboliczne, jak i realne znaczenie, spina całą powieść, w której zawarte są najlepsze w całej twórczości Vesaasa elementy liryczne. „Jest to znowuż historia tragicznego wypadku. Ale widziana oczami jedenastoletniej dziewczynki nabiera specjalnego zabarwienia. Czarodziejski świat zamarzniętego wodospadu pokazany jest właściwie w oczach dwóch dziewczynek. Jedna z nich, Unn, ginie w «lodowym pałacu», druga, Siss, którą połączył z tamtą jeden tylko wieczór egzaltowanej przyjaźni, szukając zaginionej przyjaciółki, przeżywając ostro, jak tylko dziecko przeżywać może – jej utratę, odnajduje nowy wspaniały «pałac życia»”Ibid., s.