Zapis arabski nie oddaje w pełni systemu fonologicznego dialektu damasceńskiego, a dla obcokrajowca utrudnia naukę tegoż dialektu.
Fonologia System spółgłoskowy System spółgłoskowy dialektu damasceńskiego liczy sobie 25 spółgłosek: dwuwargowe: m, b, w, wargowo-zębowe: f, zębowe: n, t, d, s, z (r, l), zębowo-dziąsłowe faryngalizowane: ṭ, ḍ, ṣ, ẓ, r, l, podniebienne: š, ž, y, tylnojęzykowe: k, języczkowe: x, ġ, gardłowe: ḥ, ʕ, krtaniowe: h, ʔ.
System samogłoskowy System samogłoskowy liczy sobie: 5 samogłosek długich: ā, ē, ī, ō, ū, 6 samogłosek krótkich: a, e, i, o, u, ə, 2 dyftongi: aw, ay zachowane w kilku wyrazach.
Samogłoska epentyczna Samogłoska epentyczna wstawiana jest: na początku wyrazu, gdy ten zaczyna się od dwóch spółgłosek: ᵊCC-, między dwie spółgłoski stojące na końcu wyrazu: -CᵊC, w grupie 3 spółgłosek: CᵊCC, w grupie 4 spółgłosek: CCᵊCC.
Morfologia Imiona Imiona zawierają w sobie następujące części mowy: rzeczowniki, przymiotniki, liczebniki, zaimki i imiona odczasownikowe. Wspólnymi kategoriami gramatycznymi dla imion są: kategoria rodzaju, liczby, stanu i przypadka.