Kategoria rodzaju W dialekcie damasceńskim występują dwa rodzaje: męski i żeński. Rodzaj męski nie posiada żadnej specyficznej końcówki rodzajowej, takiej jak rodzaj żeński. Występują natomiast słowa z końcówką żeńską rodzaju męskiego np. zalame mężczyzna. Rodzaj żeński posiada najczęściej końcówkę -a lub -e. Końcówka -a występuje w wyrazach, których ostatnią spółgłoską jest spółgłoska języczkowa, gardłowa, krtaniowa albo emfatyczna. Odpowiednio więc: końcówka -a występuje po: x, ġ, ḥ, ʕ, h, ʔ, ṭ, ḍ, ṣ, ẓ, końcówka -e występuje po: b, t, ž, d, z, s, š, f, k, l, m, n, w, y. Jedynie po r, możliwe są dwie końcówki -a oraz -e, np.: tazkara bilet, kbīre duża. Rodzaju żeńskiego są także: rzeczowniki żeńskoosobowe, bez charakterystycznej końcówki, np.: bənᵊt córka; ʔəxᵊt siostra, niektóre nazwy miast i państw, np.: š-Šām Damaszek; Baġdād Bagdad, parzyste części ciała, np.: ʔīd ręka, ʔədᵊn ucho, inne, np.: mayy woda; sama niebo; šamᵊs słońce. Końcówka rodzaju żeńskiego w status constructus przyjmuje formę -et, np.: maʕlaʔet šāy łyżeczka do herbaty.