Kategoria liczby W dialekcie damasceńskim występują trzy liczby: pojedyncza, podwójna i mnoga. Liczbę podwójną tworzy się poprzez dodanie końcówki -ēn do liczby pojedynczej, przy czym w rodzaju żeńskim końcówka -a oraz -e zachowuje się identycznie jak w status constructus, np.: bēt – bētēn dwa domy. Liczbę mnogą dzieli się na regularną i nieregularną. Liczbę mnogą nieregularną należy nauczyć się na pamięć. Liczba mnoga regularna otrzymuje następujące końcówki: -īn oraz -āt. końcówkę -īn otrzymują najczęściej rzeczowniki męskoosobowe odimiesłowowe, końcówkę -āt otrzymują najczęściej imiona rodzaju żeńskiego zakończone na -a lub -e.
Kategoria stanu W dialekcie Damaszku wyróżnia się dwa stany: określony i nieokreślony, przy czym stan nieokreślony nie posiada żadnego rodzajnika nieokreślonego, np.: rǝsāle list. Stan określony wyrażany jest za pomocą rodzajnika określonego əl-, l-, np.: ǝl-walad ᵊẓġīr Chłopiec jest mały, kursi l-bənᵊt krzesło dziewczyny, bēt ǝl-ʔahᵊl dom rodziny. Gdy imię zaczyna się od dwóch spółgłosek, rodzajnik określony wygląda następująco lə-, np.: lə-žbīn czoło.
Zaimki Zaimki osobowe Liczba pojedyncza Liczba mnoga 1. 2. (m.) 2. (f.) 3. (m.) 3. (f.)
Zaimki dzierżawcze i dopełnieniowe Zaimki występujące po spółgłosce Liczba pojedyncza Liczba mnoga 1. 2. (m.) 2. (f.) 3. (m.) 3.