Jesienią 1944 szybko przygotowano obiekt na obóz dla akowców.
Założenie obozu poprzedziła ogólna, nagła zmiana podejścia komunistycznej propagandy do AK. Wcześniej jej żołnierzy traktowano na równi z żołnierzami AL. Sytuacja zmieniła się diametralnie na początku października 1944, zaraz po upadku powstania warszawskiego. Akowców zaczęto nazywać sojusznikami Hitlera i zdrajcami. Wszyscy akowcy którzy ostatecznie znaleźli się w obozie, podjęli wcześniej służbę w Ludowym Wojsku Polskim i stamtąd trafili do Skrobowa.
Formalnie obóz założono 8 listopada 1944 z rozkazu Michała Roli-Żymierskiego. Mieli do niego trafiać żołnierze 2 Armii Wojska Polskiego wykazujący nielojalność wobec władz komunistycznych. W rzeczywistości już 5 listopada przywieziono pierwszych internowanych, choć trwały jeszcze wtedy prace przy zbijaniu prycz, umacnianiu ogrodzenia itd. Oficjalnie obóz podlegał Głównemu Zarządowi Informacji WP, w rzeczywistości został zorganizowany siłami sowieckiego kontrwywiadu wojskowego (Smiersz).