W sezonie 2006/2007 wystartowała w ośmiu konkursach Pucharu Świata. 18 listopada 2006 roku w Gällivare po raz pierwszy uplasowała się w czołowej dziesiątce zawodów - była siódma w biegu na 10 km stylem dowolnym. Na początku lutego 2007 roku w szwajcarskim Davos, razem z Liną Andersson, Anną Karin Strömstedt oraz Brittą Norgren zwyciężyła w sztafecie. Dwa tygodnie później wystartowała na mistrzostwach świata w Sapporo, gdzie była piąta w biegu na 10 km stylem dowolnym, siódma w biegu łączonym oraz czwarta w sztafecie. W marcu 2007 roku wzięła udział w mistrzostwach świata juniorów w Tarvisio zdobywając srebrne medale w sztafecie i sprincie techniką klasyczną oraz złote w biegu łączonym na 10 km i biegu na 5 km techniką dowolną. W klasyfikacji generalnej PŚ zajęła 37. miejsce.
Przełom nadszedł w sezonie 2007/2008. Zaczęła od zajęcia piętnastego miejsca 27 października 2007 roku w sprincie stylem dowolnym w Düsseldorfie. W drugich zawodach cyklu, 24 listopada w Beitostølen po raz pierwszy stanęła na podium, zajmując trzecie miejsce w biegu 10 km techniką dowolną. Wyprzedziły ja tylko Norweżki: Marit Bjørgen i Vibeke Skofterud. Punktowała w obu biegach w Ruce 1 i 2 grudnia (odpowiednio 12. i 9. miejsce), a także 8 grudnia w Davos (10. miejsce).