Marina Charlotte Kalla (ur. 22 lipca 1987 w Tärendö) – szwedzka biegaczka narciarska, trzykrotna mistrzyni i sześciokrotna wicemistrzyni olimpijska, dwunastokrotna medalistka mistrzostw świata, siedmiokrotna medalistka mistrzostw świata juniorów, a także zwyciężczyni cyklu Tour de Ski. Zawodniczka klubu IFK Tärendö.
Kariera sportowa Na arenie międzynarodowej zadebiutowała 10 stycznia 2004 roku w szwedzkiej miejscowości Åsarna, gdzie w juniorkim biegu na 5 kilometrów stylem klasycznym zajęła 12. miejsce. Rok później po raz pierwszy wystartowała w juniorskich mistrzostwach Szwecji. W trzech startach zdobyła jeden złoty (10 km stylem dowolnym) oraz dwa srebrne medale (5 km stylem klasycznym i w sprincie). Na mistrzostwach świata juniorów w Kranju zdobyła złoty medal w biegu łączonym na 10 km, srebrny w sztafecie oraz brązowy w biegu na 5 km stylem klasycznym. 15 marca 2006 roku w chińskim Changchun zadebiutowała w Pucharze Świata, zajmując 14. miejsce w sprincie techniką dowolną. Wystartowała także cztery dni później w japońskim Sapporo zajmując 34. miejsce w biegu łączonym. Były to jej jedyne indywidualne starty w sezonie 2005/2006 i z dorobkiem osiemnastu punktów zajęła 78. pozycję w klasyfikacji generalnej.
W sezonie 2006/2007 wystartowała w ośmiu konkursach Pucharu Świata. 18 listopada 2006 roku w Gällivare po raz pierwszy uplasowała się w czołowej dziesiątce zawodów - była siódma w biegu na 10 km stylem dowolnym. Na początku lutego 2007 roku w szwajcarskim Davos, razem z Liną Andersson, Anną Karin Strömstedt oraz Brittą Norgren zwyciężyła w sztafecie. Dwa tygodnie później wystartowała na mistrzostwach świata w Sapporo, gdzie była piąta w biegu na 10 km stylem dowolnym, siódma w biegu łączonym oraz czwarta w sztafecie. W marcu 2007 roku wzięła udział w mistrzostwach świata juniorów w Tarvisio zdobywając srebrne medale w sztafecie i sprincie techniką klasyczną oraz złote w biegu łączonym na 10 km i biegu na 5 km techniką dowolną. W klasyfikacji generalnej PŚ zajęła 37. miejsce.
Przełom nadszedł w sezonie 2007/2008. Zaczęła od zajęcia piętnastego miejsca 27 października 2007 roku w sprincie stylem dowolnym w Düsseldorfie. W drugich zawodach cyklu, 24 listopada w Beitostølen po raz pierwszy stanęła na podium, zajmując trzecie miejsce w biegu 10 km techniką dowolną. Wyprzedziły ja tylko Norweżki: Marit Bjørgen i Vibeke Skofterud. Punktowała w obu biegach w Ruce 1 i 2 grudnia (odpowiednio 12. i 9. miejsce), a także 8 grudnia w Davos (10. miejsce). Następnie wystartowała w drugiej edycji Tour de Ski, wygrywając trzy z ośmiu etapów: 29 grudnia i 1 stycznia w Novym Měscie oraz 4 stycznia w Asiago, a 5 stycznia w Val di Fiemme była druga. W klasyfikacji końcowej zwyciężyła z przewagą ponad 30 sekund na drugą Virpi Kuitunen z Finlandii oraz ponad 50 sekund na trzecią Arianną Follis z Włoch. Nie wystąpiła w czterech biegach w Kanadzie, a w Otepää była szesnasta na 10 km klasykiem i trzynasta w sprincie klasykiem. W końcówce sezonu była między innymi trzecia w Libercu 16 lutego w biegu na 7,6 km stylem dowolnym oraz druga 8 marca w Oslo na dystansie 30 km techniką dowolną, gdzie wyprzedziła ją tylko Ukrainka Wałentyna Szewczenko. W klasyfikacji generalnej zajęła czwartą pozycję.
Zwycięstwem na 10 km stylem dowolnym w rodzinnym Gällivare 22 listopada 2008 roku rozpoczęła sezon 2008/2009. Nie licząc zwycięstwa w Tour de Ski 2007/2008 było to jej pierwsze zwycięstwo pucharowe w historii. Z podowdu choroby nie wystartowała w TDSRywalka Justyny Kowalczyk nie wystartuje w Tour de Ski. Na trasy biegowe wróciła w styczniu 2009 roku. Najpierw wystartowała w zawodach FIS Race w Östersund, gdzie w biegu łączonym na 15 km zwyciężyła. Pod koniec miesiąca wystartowała w mistrzostwach Szwecji, gdzie zwyciężyła w biegu łączonym oraz biegu na 10 km stylem dowolnym. Miesiąc później, na mistrzostwach świata w Libercu zdobyła swój pierwszy medal seniorskich mistrzostw świata. Razem z Liną Andersson, Brittą Norgren i Anną Haag stanęła na trzecim miejscu podium w sztafecie. Indywidualnie była między innymi szósta w sprincie łyżwą i ósma w biegu łączonym. Po mistrzostwach jeszcze dwukrotnie stanęła na podium zawodów Pucharu Świata: 8 marca w Lahti była druga w biegu na 10 km stylem dowolnym, a w finale Pucharu Świata w Falun była trzecia, za Justyną Kowalczyk i Norweżką Therese Johaug. Sezon zakończyła na dwunastym miejscu.
Sezon 2009/2010 zaczęła od zajęcia drugiego miejsca w Beitostølen w biegu na 10 techniką dowolną, w którym wyprzedziła ją tylko Marit Bjørgen. Na tym samym dystansie była druga także w Davos 12 grudnia 2009 roku. Nie wystartowała Tour de Ski 2009/2010. W biegu na 10 km stylem klasycznym w Otepää 16 stycznia była czwarta, a 5 lutego 2011 roku w Canmore wygrała w biegu na 10 km stylem dowolnym, wyprzedzając Justynę Kowalczyk i Irinę Chazową z Rosji. Na igrzyskach olimpijskich w Vancouver zdobyła złoty medal w biegu 10 km stylem dowolnym, wyprzedzając Estonkę Kristinę Šmigun-Vähi i Marit Bjørgen. Była też piąta w sztafecie, szósta na dystansie 30 km techniką klasyczną i ósma w biegu łączonym. Na tych samych igrzyskach zdobyła także wspólnie z Anną Haag srebrny medal w sprincie drużynowym. W kolejnych zawodach pucharowych zajęła czwarte miejsce w biegu na 30 km techniką dowolną 13 marca w Oslo. W Finale Pucharu Świata zajęła trzecie miejsce, ustępując tylko Bjørgen i Kowalczyk. W klasyfikacji generalnej była ósma.
Także sezon 2010/2011 zaczęła od zajęcia drugiego miejsca w biegu na 10 km w Gällivare. W oficjalnym otwarciu sezonu - Ruka Triple 2010 zajęła trzecią lokatę. W klasyfikacji końcowej piątej edycji Tour de Ski zajęła piąte miejsce, przy czym w etapach 31 grudnia w Oberhofie i 3 stycznia w Oberstdorfie plasowała się na drugiej pozycji. Następnie była trzecia w sprincie stylem dowolnym w Drammen, gdzie wyprzedziły ją tylko Amerykanka Kikkan Randall i Norweżka Maiken Caspersen Falla. Na mistrzostwach świata w Oslo zdobyła złoty medal w sprincie drużynowym razem z Idą Ingemarsdotter. Ponadto wraz z Ingemarsdotter, Haag i Norgren wywalczyła srebrny medal w sztafecie. W indywidualnych startach była między innymi czwarta w biegach na 30 km techniką dowolną oraz w biegu łączonym na 15 km. Po mistrzostwach była piąta w sprincie stylem klasycznym i biegu łączonym na 10 km 12 i 13 marca w Lahti. W Finale PŚ była tym razem szósta, a w klasyfikacji generalnej PŚ zajęła piąte miejsce.
Sezon 2011/2012 rozpoczęła od zajęcia 2. miejsca na 10 km techniką dowolną w norweskim Sjusjøen. W cyklu Ruka Triple zajęła 4. miejsce. Następnie Szwedka opuściła zawody w Düsseldorfie i wystąpiła dopiero 10 i 11 grudnia w Davos, gdzie jednak zajmowała odległe miejsca (14. i 35.). W cyklu Tour de Ski 2011/2012 punktowała we wszystkich dziewięciu etapach, przy raz stanęła na podium: 7 stycznia w Val di Fiemme była trzecia w biegu na 10 km stylem klasycznym ze startu wspólnego. Ostatecznie cały cykl zakończyła na 7. miejscu. Opuściła zawody w Mediolanie, startując za to w Otepää, gdzie zajęła 18. miejsce w sprincie klasykiem i 4. w biegu na 10 km tym samym stylem. Kolejne występy zanotowała w Rybińsku, gdzie 4 lutego była druga na dystansie 10 km techniką dowolną ze startu wspólnego i 4. w biegu łączonym dzień później. 11 lutego w Novym Měście uplasowała się na 6. pozycji w biegu na 15 km klasykiem. Kolejne dwa starty w Szklarskiej Porębie zakończyła poza czołową dziesiątką, sprincie stylem dowolnym była 37., a w biegu na 10 km dwudziesta. Następnie w Lahti była 5. w biegu łączonym i 9. w sprincie, a w norweskiej miejscowości Drammen zajęła 12. miejsce. Podczas najdłuższego biegu w sezonie, na 30 km klasykiem 11 marca w Oslo zajęła dziewiąte miejsce. W cyklu finałowym uplasowała się na 3. pozycji. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajęła 4. miejsce. Czwarta była również w klasyfikacji dystansowej (w obu przypadkach za Norweżkami Johaug i Marit oraz Justyną Kowalczyk).
W sezonie 2012/2013 punktowała we wszystkich startach, przy czym pięć razy stawała na podium: 29 grudnia w Oberhofie była druga w biegu na 3 km łyżwą, 3 stycznia w Toblach była druga w biegu na 15 km łyżwą, 22 marca w Falun zajęła drugie miejsce w biegu na 2,5 km stylem dowolnym, a 24 marca w tej samej miejscowości była trzecia w biegu na 10 km techniką dowolną. Zajęła także trzecie miejsce w Finale Pucharu Świata. W cyklu Tour de Ski 2012/2013 zajęła siódmą pozycję. W klasyfikacji generalnej była ostatecznie ósma. Podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme wywalczyła dwa medale. W sprincie drużynowym stylem dowolnym w parze z Ingemarsdotter zdobyła srebrny medal. Razem z Ingemarsdotter, Emmą Wikén i Anną Haag była też druga w sztafecie. Poza tym zajęła m.in. szóste miejsce w biegu łączonym i siódme w biegu na 10 km stylem dowolnym.
Sześciokrotnie stawała na podium zawodów pucharowych w sezonie 2013/2014: 1 grudnia wygrała 10 km łyżwą w Ruce, zajmując jednocześnie drugie miejsce w Ruka Triple 2013, 7 grudnia w Lillehammer była druga na 10 km klasykiem, 14 grudnia w Davos była trzecia w biegu na 15 km łyżwą, 1 lutego w Toblach zajęła trzecie miejsce na 10 km techniką klasyczną, a 2 marca w Lahti była druga na 10 km stylem dowolnym. W klasyfikacji generalnej tym razem była siódma. Na igrzyskach olimpijskich w Soczi trzykrotnie stawała na podium. Najpierw zdobyła srebro w biegu łączonym, rozdzielając Bjørgen i Heidi Weng. Pięć dni później była też druga w biegu na 10 km techniką klasyczną, przegrywając tylko z Kowalczyk. Wspólnie z Haag, Ingemarsdotter i Wiken zwyciężyła w sztafecie. Był to pierwszy od 54 lat złoty medal dla Szwecji w tej konkurencji. Zajęła też 31. miejsce na dystansie 30 km techniką dowolną.
Siódma w klasyfikacji generalnej była następnie w sezonie 2014/2015. Na podium stanęła trzy razy: 30 listopada była trzecia na 10 km klasykiem w Ruce, 15 lutego w Östersund wygrała 10 km łyżwą, a 8 marca w Lahti była trzecia na 10 km klasykiem. Podczas mistrzostw świata w Falun zdobyła medale we wszystkich swoich startach. W biegu łączonym była trzecia, plasując się za Bjørgen i Astrid Jacobsen. W biegu na 10 km stylem dowolnym zwyciężyła, wyprzedzając dwie reprezentantki USA: Jessicę Diggins i Caitlin Gregg. Razem z Sofią Bleckur, Marią Rydqvist i Stiną Nilsson zajęła drugie miejsce w sztafecie. Zdobyła też brązowy medal w biegu na 30 km klasykiem, za Johaug i Bjørgen.
W sezonach 2015/2016 i 2016/2017 łącznie pięć razy stawała na podium, nie odnosząc jednak żadnego zwycięstwa. 28 listopada 2015 była druga w biegu na 5 km łyżwą, 5 grudnia 2015 w Lillehammer była trzecia w biegu łączonym, 7 stycznia 2017 w Val di Fiemme była trzecia w biegu na 10 km klasykiem, 21 stycznia w Ulricehamn była trzecia na 10 km łyżwą, a 19 lutego 2017 w Otepää była druga na 10 km klasykiem. W klasyfikacji generalnej zajęła kolejno piąte i dziewiąte miejsce. Na przełomie lutego i marca 2017 startowała na mistrzostwach świata w Lahti. W biegu łączonym była trzecia, za Bjørgen i Finką Kristą Pärmäkoski. W biegu na 10 km klasykiem była druga, przegrywając tylko z Bjørgen. Szwedki w składzie: Anna Haag, Charlotte Kalla, Ebba Andersson i Stina Nilsson zajęły drugie miejsce w sztafecie. Na dystansie 30 km techniką dowolną Kalla była siódma.