W toku II wojny światowej wyjechał z okupowanej Polski w kwietniu 1940 do Rzymu, a stamtąd pod koniec maja do Paryża, następnie do Portugalii i na początku lipca do USA. Tam wielokrotnie zabierał głos na rzecz Polski z pozycji antysowieckich i antykomunistycznych. Prezes Polskiego Instytutu Naukowego w Nowym Jorku (1942–1952). Członek założyciel Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.
Jako historyk zajmował się głównie dziejami Rosji i Polski w XIX i XX wieku. Był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (od 1921 członek rzeczywisty, od 1929 członek zwyczajny) i Polskiej Akademii Umiejętności (od 1926 członek korespondent, od 1936 członek czynny).
Wybrane publikacje Socyalizm prawniczy (1906) Sprawa polska w parlamencie frankfurckim 1848 roku (1908) Réflexions sur le problème Polonais, Lausanne 1916, s. 91 (1916) Maurycy Mochnacki (1910) Epoka Paskiewiczowska. Losy oświaty (1914) Od białego caratu do czerwonego (tom 1–7, Warszawa 1923–1935, Wyd. Kasy im Mianowskiego, wyd. 2 – Warszawa: PWN 1998-2000) The Origin of Modern Russia (1948), wyd.