Planowanie krajowe (makroekonomiczne) – planowanie, w zakresie którego tworzone są koncepcje i kierunki polityki gospodarczej.
W krajowym planowaniu makroekonomicznym wyróżnia się 3 główne dziedziny:
1. Dziedzina pierwsza – dotyczy strategii rozwoju społeczno-gospodarczego kraju. Porusza problemy wzrostu gospodarczego, przemian strukturalnych, stymulowania procesów rozwoju, badań prognostycznych i analityczno-diagnostycznych. Planowanie strategiczne tworzy programy mające na celu rozwiązywanie zasadniczych problemów ekonomiczno-społecznych. W zakres krajowego planowania strategicznego wchodzą plany (programy) perspektywiczne oraz plany (programy) wieloletnie, które odnoszą się do długich okresów.
2. Dziedzina druga – dotyczy wpływu państwa na funkcjonowanie systemu ekonomicznego i jego głównych mechanizmów. W dziedzinie drugiej dwoma podstawowymi aspektami są planowanie: polityki pieniężnej dochodów i wydatków publicznych Głównymi zagadnieniami planowania w obszarze dziedziny drugiej są: stabilizacja gospodarki oraz zapewnienie jej równowagi i sprawności.