kierownika Grupy Operacyjnej na województwo śląskie, następnie kierownik Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego (WUBP) w Bydgoszczy (1945–1948), szef WUBP w Gdańsku (1948–1950), szef WUBP w Katowicach (1951–1955), dyrektor Departamentu V Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego (ochrona transportu) (1955–1956). W okresie od 12 czerwca 1956 do 11 grudnia 1956, jako znający język francuski, został oddelegowany do V Międzynarodowej Komisji dla Nadzoru i Kontroli w Wietnamie nad wykonaniem rozejmu w Indochinach. Od 11 grudnia 1956 do 1 kwietnia 1958, będąc w dyspozycji Departamentu Kadr MSW, przebywał jako słuchacz w Akademii Sztabu Generalnego MON w Rembertowie. 10 maja 1958 został skierowany do dyspozycji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a 26 maja tego roku definitywnie z resortu wydalony.
Od 1 listopada 1961 był dyrektorem naczelnym w Zakładzie Budowy Maszyn Lampowych, następnie w latach 1963–1967 dyrektorem naczelnym Zakładów Materiałów Lampowych w Warszawie. Od 1 sierpnia 1967 pracował jako główny specjalista - projektant w Centralnym Ośrodku Doskonalenia Kadr Kierowniczych w Warszawie. Na fali komunistycznego, gomułkowskiego antysemityzmu w 1969 stał się emigrantem.