Folklor południowosłowiański W słoweńskiej Styrii znano demona o imieniu Szwarżycz (słoweń.: Švaržič), co dowodzi znajomości kultu Swarożyca wśród Słowian południowych. W 1952 roku chorwacki etnomuzykolog spisał ludową pieśń ze wsi Ciglena niedaleko Bjelovaru, którą przedstawiła Kate Kuntin (ur. 1868). Pieśń ta była śpiewana podczas świąt Bożego Narodzenia w jej rodzinie do 1980 r. tylko w domu, nigdy w kościele: Moj božiću Svarožiću, lunaj le, lunaj le! Ti pohodi naše dvore, lunaj le, lunaj le! Naše dvore i obore, lunaj le, lunaj le! Mój bożycu Swarożyczu, lunaj le, lunaj le! Odwiedź nasz dwór, lunaj le, lunaj le! Nasz dwór i oborę, lunaj le, lunaj le! Pieśń znała także Ivana Brlić-Mažuranić, która już w 1916 r. umieściła ją, w zmienionej przez siebie formie (Moj božiću Svarožiću, zlatno sunce, bijeli svijet! „Mój bożycu Swarożycu, złote słońce, biały świat!”), w swojej bajce Kako je Potjeh tražio istinu.