Brał udział w najważniejszych kampaniach połowy XVII w., walcząc przeciw Kozakom (m.in. pod Żwańcem 1653), Rosji i Szwecji. W 1655 r., służąc pod komendą hetmana Stanisława Potockiego, uratował mu życie w bitwie pod Gródkiem. Jako rotmistrz podpisał akt konfederacji tyszowieckiej i uczestniczył w wyprawach Stefana Czarnieckiego, m.in. w zwycięskich walkach pod Kozienicami i Warką oraz w pierwszej i drugiej bitwie warszawskiej w 1656 r. W kolejnych latach brał udział w walkach z Rakoczym, kampanii cudnowskiej 1660 r. oraz w wojnie domowej po stronie królewskiej przeciw rokoszowi Jerzego Lubomirskiego.
Za zasługi wojenne otrzymał królewskie nadania ziemskie na Wołyniu (dzierżawa wsi Ceceniowce), w powiecie bełskim (części wsi Dobraczyna i Żabocina, dzierżawa Wólki Horodeleckiej) oraz lwowskim (część Tetewczyc), a w 1659 r. występował na sejmie jako reprezentant Tatarów domagających się potwierdzenia ich dawnych praw.