Z dużym prawdopodobieństwem można odtworzyć treść dwunastu dalszych utworów: pierwszych Braci – zachowanych w łacińskiej przeróbce Plauta pod tytułem Stichus; drugich Braci – zachowanych w przeróbce Terencjusza również zatytułowanej Bracia (Adelphoe); Kobiety z Andros – przerobionej przez Terencjusza w Andrii, skontaminowanej z Menandrową Kobietą z Perinthos; Nieufnego (Apistos) – stanowiącego wzór Skarbu (Aulularia) Plauta; Dwakroć oszukującego (Dis exapatòn) – przerobionego na Siostry (Bacchides) Plauta, z którego odnaleziono 150 wierszy oryginału; Eunucha – którego pod niezmienionym tytułem wystawił po łacinie Terencjusz, wzbogacając go fragmentami z Pochlebcy Menandra; Samodręka (Heautontimorùmenos) – adaptowanego dla sceny rzymskiej przez Terencjusza; Pochlebcy (Kolax) – odtwarzanego na podstawie kilku papirusów i wspomnianego wyżej Terencjuszowego Eunucha; Nienawidzonego (Misùmenos) – z którego papirusy przyniosły ponad 400 wierszy, częściowo silnie uszkodzonych; Uciętego warkocza (Perikejromène) – odtwarzanego z papirusów, w których zachowało się blisko 40% utworu; Sikyończyka (Skyonios) – rekonstruowanego z dużych urywków papirusowych zawierających przeszło 400 wierszy i Kobiety przy wspólnym śniadaniu (Synaristosaj) – przerobionej przez Plauta w Komedii skrzynkowej (Cistellaria).