Przeniosło, Działalność struktur terenowych instytucji samopomocy społecznej na terenie Królestwa Polskiego w latach 1914-1918, „Roczniki Dziejów Społecznych i Gospodarczych” 2001, t. 61, s. 92. Faktycznie większość decyzji podejmowano w szczuplejszym gronie Komisji Wykonawczej złożonej z: Seweryna Czetwertyńskiego, Władysława Grabskiego, Stanisława Karpińskiego oraz Andrzeja Wierzbickiego i Antoniego Wieniawskiego. Komisji Wykonawczej podlegały natomiast wydziały: ogólny, finansowy, komitetów miejscowych, dobroczynności, pracy i robót publicznych, gospodarczy, zdrowia publicznego. Wydziały dzieliły się na sekcje, których pracownicy zajmowali się różnymi dziedzinami (istniały m.in. sekcja leśna, sekcja prawna, sekcja opałowa itp.).
Strukturami podległymi CKO stały się powstające masowo i oddolnie od sierpnia 1914 komitety obywatelskie na terenie Kongresówki. Dzięki energii wiceprezesa CKO – Władysława Grabskiego udało się zorganizować hierarchiczną strukturę na której dole stały komitety lokalne (gminne i miejskie), podlegające komitetom powiatowym a te z kolei komitetom gubernialnym (w skład komitetu gubernialnego z urzędu wchodził gubernator). W stolicach guberni funkcjonowały komitety miejskie działające na prawach komitetów powiatowych.