Komitety miasta Warszawy i Łodzi miały uprawnienia komitetów gubernialnychWładysław Grabski, Antoni Żabko-Potapowicz, Ratownictwo społeczne podczas wojny ..., s. 15-17. Do 1 stycznia 1915 r. działalność rozpoczęło ogółem 241 komitetów różnego szczebla, do 10 kwietnia – 507, a do początków czerwca – 554. Najszybszy rozwój tych struktur przypadał więc na pierwsze miesiące 1915 r. Wśród komitetów istniejących na początku czerwca 1915 r. było: komitetów gubernialnych – 9, powiatowych – 48, okręgowych – 6, gminnych – 400, miejskich – 915Marek Przeniosło, Organizacje samopomocy społecznej w Królestwie Polskim w latach I wojny światowej w: Niepodległość i Pamięć nr 1 (33) 2011, s. 57-58. Część komitetów 57 – działało na terenie okupowanym przez wojska państw centralnych, powstały też komitety w okupowanej przez Rosjan Galicji Wschodniej. W komitetach powiatowych i gminnych główną rolę odgrywało ziemiaństwo i duchowieństwo.Największym i dysponującym najbardziej rozbudowaną strukturą organizacyjną był Komitet Obywatelski miasta stołecznego Warszawy, na czele z Zdzisławem Lubomirskim.