Giacomo Bini OFM (ur. 23 sierpnia 1938 w Ostra Vetere, zm. 9 maja 2014 w Rzymie) – włoski franciszkanin, teolog, misjonarz, minister generalny Zakonu Braci Mniejszych w latach 1997–2003.
Życiorys Giacomo Bini przyszedł na świat w rodzinie Amalio e Teresy z d. Tanfani w Ostra Vetere w prowincji Ankona w Marchii. Miał pięcioro rodzeństwa. Lata dzieciństwa przypadły na okres II wojny światowej. W 1950 rodzina przeniosła się do Rzymu. Giacomo pozostał w Marchii, wstępując w tym samym roku do Kolegium Serafickiego (niższe seminarium) w Potenza Picena. Kolejne etapy formacji przed wstąpieniem do prowincji franciszkańskiej odbywał w San Severino i Sassoferrato. Do nowicjatu Prowincji św. Jakuba z Marchii wstąpił 18 września 1956, śluby czasowe złożył 19 września 1957, a profesję uroczystą 17 września 1963. W latach 1957–1960 studiował filozofię w Matelice, w latach 1960–1964 teologię w Jesi. Święcenia prezbiteratu otrzymał 14 marca 1964 w Jesi. Jako neoprezbiter odbył studia licencjackie na rzymskim Antonianum, które kontynuował w latach 1965–1967 na Uniwersytecie Katolickim w Paryżu. Po powrocie do macierzystej prowincji prowadził wykłady z liturgiki dla studentów teologii. W 1971 obronił pracę doktorską nt. Grzech i pokuta u św. Bazylego z Cezarei na Uniwersytecie w Strasburgu.