W tym samym czasie był w swojej prowincji definitorem, formatorem i wykładowcą. Wykładał również w regionalnym seminarium duchownym w Fano. W latach 1972–1982 był członkiem wspólnoty zakonnej w Urbino. W 1981 został wybrany wikariuszem prowincjalnym. W odpowiedzi na zaproszenie ministra generalnego Johna Vaughna w 1982 zdecydował się na wyjazd na misje afrykańskie. Do Rwandy przybył w lutym 1983. W latach 1983–1989 pracował w Rwandzie, 1989–1992 w Tanzanii. W latach 1992–1997 był prowincjałem w Nairobi (Wiceprowincja św. Franciszka z Asyżu w Kenii).
W 1997 uczestniczył w Asyżu w kapitule generalnej Zakonu Braci Mniejszych, podczas której został generałem. Za generalatu o. Biniego franciszkanie wprowadzili zwyczaj organizowania sesji formacyjnych dla wizytatorów zakonu oraz nowych prowincjałów. Nastąpiło ożywienie w misji w Maroku (1999). W Brukseli otwarto dom przygotowawczy dla udających się na misje (2000). Jako generał zakonu przyjmował papieża Jana Pawła II w klasztorach Kustodii Ziemi Świętej podczas jego podróży apostolskiej do Jordanii i Izraela w roku Wielkiego Jubileuszu. Generał zaangażował się osobiście podczas oblężenie Bazyliki Narodzenia Pańskiego w Betlejem w 2002, wspierając lokalną wspólnotę braci mniejszych. Udał się w tym czasie do Jerozolimy.