W 1930 został wybrany na członka Międzynarodowej Komisji Stacyj Zmian Wiekowych Magnetyzmu Ziemskiego, a w latach 1932–1939 był działaczem (do 1936 przewodniczącym) Towarzystwa Oświaty Demokratycznej „Nowe Tory”. W 1939 przeniósł się do Świdra po spaleniu mieszkania w Warszawie, a w 1945 powrócił na Wydział Chemiczny politechniki. Zmarł 27 marca 1946 w Świdrze. Pochowany został, razem z żoną, na Cmentarzu Parafialnym w Otwocku (sektor VI-6-284).
Od 1899 był żonaty z Marią Anielą z Oleckich (1875–1945). Miał trzy córki: Zofię (1904–1983) i Ewę po mężu Widomską (1906–1976), które współpracowały z nim w Obserwatorium i Instytucie Fizyki oraz Irenę.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 9 października 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 11 listopada 1934 „za zasługi na polu pracy naukowej”.
Upamiętnienie Obserwatorium Geofizyczne w Świdrze nosi imię Stanisława Kalinowskiego.
Przypisy
Bibliografia Anita Chodkowska, Materiały rodziny Kalinowskich Biuletyn Archiwum Polskiej Akademii Nauk Nr 52, Warszawa 2011, s. 72–125. ISSN 0551-3782. Kalinowski, Stanisław, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 11.
Linki zewnętrzne Publikacje S.