Czaszka może być różnie zbudowana. Niekiedy wąska i wydłużona, gdzie indziej krótka a szeroka. Mózgoczaszka jest niewielka. Kość bębenkowa niekompletna. Potylicę ma płaską bądź wklęsłą. Łuki jarzmowe są dobrze rozwinięte.
Jeżowate mają niewielki mózg. Oczy też są niezbyt duże, raczej umiarkowanej wielkości. Pomimo nocnego trybu życia jeże nie mają wybitnego wzroku. Kolorów dobrze nie widzą, mimo że doświadczalnie potwierdzono rozróżnianie przez nie cieni szarych i niebieskich, co zapewniają jądra pręcików przypominające jądra czopków. Jednak poza bardzo dobrym oświetleniem świat postrzegają raczej monochromatycznie. Rozpoznają raczej kształty i ruch podczas żerowania, nie korzystają wtedy ze wzroku jako podstawowego zmysłu. Opisano przypadek prawie ślepego jeża, który pomimo nagminnego wpadania na różne obiekty radził sobie całkiem nieźle.
Małżowiny uszne osiągają różną wielkość. Mogą wystawać znad kolców, jak u piaskojeża indyjskiego. Szczególnie duże są u stepojeża uszatego, u którego, ruchome i giętkie, ostro zakończone, są wyraźnie dłuższe od kolców, a zawinięte do przodu pokrywają oczy. Jeże o dużych uszach mają też powiększone bullae auditoriae i posługują się wspaniałym słuchem.