W następnych wyborach powszechnych w 1918 Samuel stracił mandat deputowanego.
Palestyna thumb|left|Patrząc od prawej strony: Winston Churchill z żoną, Herbert Samuel, Emir Abdullah I, bardziej z lewej widoczny Thomas Lawrence, w Jerozolimie, 28 marca 1921 thumb|Herbert Samuel, Emir Abdullah I i Thomas Lawrence na lotnisku w Ammanie, kwiecień 1921 thumb|Herbert Samuel z przedstawicielami administracji i duchownymi Jerozolimy, 1922 Podczas działań wojennych prowadzonych przez Brytyjczyków na Bliskim Wschodzie przeciwko Imperium osmańskiemu w 1917 zajęto Palestynę oraz obszar dzisiejszego Libanu, Jordanii i Syrii. Nad całością tego obszaru władzę sprawowała brytyjska administracja wojskowa. W kwietniu 1920 na konferencji w San Remo podjęto decyzję o utworzeniu na tym obszarze francuskiego Mandatu Syrii i Libanu i brytyjskiego Mandatu Palestyny. Podjęto przy tym decyzję o zastąpieniu administracji wojskowej Palestyny administracją cywilną, kierowaną przez wysokiego komisarza Palestyny. Samuel automatycznie stał się kandydatem do reprezentowania interesów Wielkiej Brytanii na tym terytorium, zwłaszcza że brytyjskie stanowisko było mocno związane z obietnicą deklaracji Balfoura o utworzeniu w Palestynie „żydowskiej siedziby narodowej”. W tym celu 20 czerwca 1920 r.