Dwa dni później stanęła na redzie pod Zadarem. Dnia 15 listopada po silnym szturmie obrońcy miasta złożyli broń. Ze względu na późną porę roku Bonifacy wraz dożą zdecydowali poczekać z dalszą żeglugą do spokojniejszej pory wiosennej. Tymczasem na początku 1203 roku do Zadaru przybył wysłannik Aleksego, syna zdetronizowanego cesarza bizantyńskiego Izaaka II. Aleksy zobowiązał się zapewnić krzyżowcom niezbędne fundusze na krucjatę, a nadto dodać pomoc wojskową w zamian za odzyskanie tronu cesarskiego. W dniu 25 kwietnia Aleksy przybył do Zadaru. Miesiąc później dowodzeni przez Bonifacego krzyżowcy wyruszyli w drogę i po opłynięciu półwyspu greckiego na początku lipca stanęli pod murami Konstantynopola.
Po pierwszych szturmach miasta cesarz Aleksy III zbiegł do Tracji. Urzędnicy cesarscy wyprowadzili z więzienia oślepionego eks-cesarza Izaaka II i osadzili na tronie. Władzę objął jego syn Aleksy, jako Aleksy IV. W krótkim czasie okazało się jednak, że w skarbcu cesarskim nie ma pieniędzy na pokrycie zobowiązań wobec krzyżowców. Jesień i zima przeszła Bonifacemu na pertraktacjach z cesarzem, odwiedzinach w Konstantynopolu i oczekiwaniu w obozie pod miastem wraz z krzyżowcami. Pod koniec stycznia po kolejnej wizycie u cesarza wybuchły rozruchy w mieście. W ich wyniku władzę w Konstantynopolu objął Aleksy V Murzuflos.