łac. Deuteronomium)
Nazwy hebrajskie stanowią pierwsze słowa danej księgi, nazwy grecko-łacińskie nawiązują do ich kluczowych wydarzeń lub ogólnej treści. mały|Damaszek Pentateuch, Biblioteka Narodowa Izraela
Geneza Wersja tradycyjna – autorstwo Mojżeszowe Tradycja żydowska i chrześcijańska widziała w Mojżeszu autora Pięcioksięgu. Stary Testament przypisuje Mojżeszowi autorstwo określonych ustaw (Wj 24,4; 34,27n), czy też Księgi Powtórzonego Prawa (Pwt 31.9.22nn). W sposób wyraźny autorstwo całej Tory przypisywane jest Mojżeszowi w I wieku n.e. przez FilonaDe Vita Mosis 1 § 1; De Vita Mosis II, 45-48. i Józefa FlawiuszaContra Apionem I, 7-8.. Nowy Testament nazywa Torę imieniem „Mojżesz”, cytuje z „księgi Mojżesza” (Mk 12,26 i in.) i stwierdza, że Prawo zostało nadane przez Mojżesza (J 1,17).
Z czasem każda próba analizy treści Tory, a później także kompozycji, prowadziła do coraz większych wątpliwości w Mojżeszowe autorstwo całości Pięcioksięgu. Już Talmud przypisywał Jozuemu autorstwo opisu śmierci Mojżesza na końcu Księgi Powtórzonego Prawa (34,1-12)Talmud Babloński, Baba Bathra 14b.. Za pierwszego egzegetę, który zakwestionował autorstwo Mojżeszowe, uznaje się żydowskiego uczonego Abena Ezrę.