w 1924 wystąpiła nago w operetce Najpiękniejsza z kobiet, budząc falę emocji w warszawskiej prasie. W Mariecie tańczyła z Antonim Luzińskim tango na głowach, tj. na tacy umieszczonej na głowach statystów. W sztuce śpiewała arię z żywym wężem na szyi (w kwietniu 1925 została ukąszona przez zwierzę). W operetce Księżniczka cyrkówka występowała na scenie z żywą małpą.
Wystąpiła w kilku filmach: Ach, te spodnie! (1914) i Kiedy kobieta zdradza męża (1924).
thumb|Kazimiera Niewiarowska w Najpiękniejszej z kobiet, 1924
thumb|Leonard Winterowski, Akt aktorki Kazimiery Niewiarowskiej, 1923
W grudniu 1925 otworzyła własny teatr (Teatr Niewiarowskiej), działający na zasadzie zrzeszenia artystów. By zebrać środki na rozruch teatru, Niewiarowska wraz z innymi artystami (Janiną Sokołowską, Wacławem Juliczem, Kazimierzem Dembowskim) wyjechała latem 1925 na objazd po kraju. Przedstawieniem inauguracyjnym była Księżniczka dolarów, a w repertuarze były liczne operetki, w tym Najpiękniejsza z kobiet, Dolly, Dorina, i Cygańska miłość, ale też spektakle dla dzieci. Latem 1926 zespół wyjechał na objazd po kraju i występował m.in. w Krakowie.