H2 itp.) mówiący o tym jaki rodzaj samochodu jest w stanie powstrzymać badana bariera poziom intensywności zderzenia (decyduje o tym czy pasażerowie małych samochodów mają szanse przeżyć uderzenie w barierę). Niespełnienie tego kryterium eliminuje badaną barierę szerokość pracująca (opisuje ilość miejsca jaką badana bariera zajmuje w momencie uderzenia w nią - razem z jej deformacją po uderzeniu pojazdu). Określana jest za pomocą indeksu W. .
Polska wersja tej normy z sierpnia 2001 r. opisująca, w sposób zgodny z aktualnym stanem wiedzy technicznej, testowanie przydatności badanych barier w budownictwie drogowym nie jest dotychczas stosowana przez zarządzających polskimi drogami. Od kwietnia 2010 r. przepisy polskie stosują terminy opisujące bariery ochronne zgodne z PN-EN 1317. .
W stalowych barierach ochronnych występują dwa profile belek: Profil A o falistym przekroju poprzecznym – pierwszy profil poręczy, opracowany w 1933 r. przez firmę Sheffield Steel Corporation w Kansas w USA, którą następnie przejęło ARMCO (American Rolling Mill Company).