Poszczególne podgatunki zamieszkują: S. dactylatra dactylatra – od Karaibów po wyspy południowo-zachodniego Atlantyku i dalej na wschód po Wyspę Wniebowstąpienia i Wyspę Świętej Heleny S. dactylatra melanops – Morze Czerwone, północno-zachodni Ocean Indyjski S. dactylatra tasmani – Morze Tasmana (wyspy Lord Howe i Norfolk), wyspy Kermadec S. dactylatra personata – południowy i wschodni Ocean Indyjski oraz Ocean Spokojny po wyspy u wybrzeży zachodniego Meksyku i zachodniej Ameryki Południowej.
Morfologia mały|lewo|Głuptak maskowy w locie Długość ciała: samce 74–82 cm, samice 75–86 cm; rozpiętość skrzydeł 152–155 cm; masa ciała: samce 1220–2211 g, samice 1470–2353 g.
Samice są podobne do samców, choć przeciętnie są nieco większe i cięższe; płeć ptaka można wiarygodnie rozróżnić jedynie po głosie.
Cechy charakterystyczne ubarwienia: czarny ogon, długi, czarny prążek na tylnej krawędzi skrzydeł, skóra maski i gardła niebieskoszara (z daleka połyskuje czarno), głowa biała, dziób żółty (czasami także matowy lub zielonożółty), oczy żółte, stopy barwy od żółtej po szarą.
Ekologia i zachowanie thumb|240px|Jajo z kolekcji muzealnej 240px|mały|Pisklę Zachowanie Poza okresem lęgowym większość populacji jest osiadła, niektóre wędrują jednak na inne obszary.
Rozmnażanie Lęgi odbywa w różnych porach roku.