Wielu cesarzy tego okresu nawet nie odwiedziło Rzymu w ciągu swoich rządów, rezydując w innych miastach cesarstwa, jak Nikomedia, Trewir czy Mediolan, położonych bliżej zagrożonych stale najazdami granic.
Kryzys militarny thumb|280px|Opasujący Rzym mur Aureliana zbudowano wskutek rosnącego zagrożenia najazdami barbarzyńców Kryzys militarny trzeciego wieku związany był z agresją sąsiadów cesarstwa: perskiej monarchii Sasanidów, która w roku 224 zastąpiła Partów jako władców Persji, oraz naporem plemion północy, głównie Germanów. Najazdy barbarzyńców nękały właściwie wszystkie zachodnie i północne prowincje cesarstwa, jak również Kapadocję, Achaję, Egipt i Syrię. Częste zmiany na tronie prowadziły także do walk wewnętrznych i wojen domowych: w latach 258–274 Galia funkcjonowała jako na wpół niezależne tzw. cesarstwo galijskie pod rządami Postumusa i jego następców. Natomiast na wschodzie w tym samym okresie Septymia Zenobia zdołała utworzyć z ziem Egiptu, Lewantu i części Anatolii, sprawnie rządzone choć krótkotrwałe Cesarstwo Palmyry.