Współpracował też z Jimmym Cliffem, w 1980 nagrał z nim cover No Woman, No Cry.
W 1998 zdobył nagrodę Grammy za najlepszy album world music (za Quanta Live), a w 2005 za najlepszy współczesny album world music (za Eletracústico). W maju 2005 został laureatem Polar Music Prize. Jest pierwszym zdobywcą tej nagrody pochodzącym z Ameryki Południowej. Z kolei 16 października tego samego roku został odznaczony Legią Honorową II klasy.
Kariera polityczna right|240px|thumb|Gil i prezydent Brazylii Luiz Inácio Lula da Silva Kariera polityczna Gila zaczęła się w 1987, kiedy to został wybrany miejskim sekretarzem ds. kultury w Salvadorze. W 1988 został wybrany do rady miejskiej, a następnie został miejskim komisarzem ochrony środowiska. W 1990 opuścił partię Brazylijski Ruch Demokratyczny i wstąpił do Partii Zielonych. W tym okresie Gil założył organizację Onda Azul, która działała na rzecz ochrony źródeł wody w Brazylii. Jednocześnie rozwijał też swoją karierę muzyka. W 1992 czasowo zawiesił swoją działalność polityczną, aby nagrać Parabolicamará, uważany za jeden z jego najlepszych albumów.