Jednocześnie obok pracy uniwersyteckiej był jedną z czołowych postaci Związku Związków Zawodowych we LwowieGrzegorz Mazur, Kazimierz Zakrzewski na lwowskiej scenie politycznej [w:] Kazimierz Zakrzewski. Historia i polityka, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź: 2015, s. 105-119. Bierze czynny udział w życiu publicznym im pracy społecznym. Publikuje artykuły w „Słowie Polskim”, którego był przez pewien czas współredaktorem a także w „Przełomie”, „Pionie”, „Drodze”. W 1926 przystąpił do Związku Naprawy Rzeczypospolitej, aktywnie działał w organizacjach syndykalistycznychPrzemysław Waingertner, „Syndykalne państwo wytwórców”. analiza koncepcji ustrojowych Kazimierz Zakrzewskiego [w:] Kazimierz Zakrzewski. Historia i polityka, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź 2015, s. 131-146., m.in. w Zespole Stu, w Generalnej Federacji Pracy, której programu był współautorem, czy w Związku Związków ZawodowychTomasz Romanowicz, Kazimierz Zakrzewski a Związek Związków zawodowych [w:] Kazimierz Zakrzewski. Historia i polityka, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź 2015, s. 147-146.. Publikował w prasie robotniczej i społecznej, m.in. we „Froncie Robotniczym”. W 1935 roku został prezesem Robotniczego Instytutu Oświaty i Kultury im St. ŻeromskiegoMaria Nartonowicz-Kot, Kazimierz Zakrzewski a robotniczy Instytutu Oświaty i Kultury im.