W 1982 po raz drugi starał się o funkcję przewodniczącego CGT, tym razem z sukcesem. Stanowisko to pełnił do 1992. W czasie jego kadencji, mimo przynależności Krasuckiego do FPK, CGT stopniowo oddalała się ideologicznie od pozycji partii. W latach 70. wielokrotnie angażował się w politykę kraju, walcząc o wprowadzenie ustaw przeciwko bezrobociu i o regulację zasad szkolenia zawodowego.

Do 1996 zasiadał w Biurze Politycznym FPK. Na jego pogrzebie oddali mu hołd zarówno przewodnicząca partii Marie-George Buffet, jak i prezydent Francji Jacques Chirac. Został pochowany na cmentarzu Père-Lachaise razem ze swoją matką i siostrą. Od 2005 jego imieniem nazwany został plac w 20. dzielnicy Paryża.

Bibliografia D. Andolfatto, D. Labbé, La CGT. Audience et organisation, La Découverte, Paris 1997.

Kategoria:Członkowie francuskiego ruchu oporu Kategoria:Działacze Francuskiej Partii Komunistycznej Kategoria:Francuscy związkowcy Kategoria:Francuzi pochodzenia polskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Wołominie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Więźniowie KL Buchenwald Kategoria:Zmarli w 2003