Powojenna działalność polityczna W 1945 r. zasiadała we francuskiej Konstytuancie, następnie była aktywną działaczką partii komunistycznej, aktywistką pacyfistyczną i feministyczną. Dwukrotnie pełniła funkcje wiceprzewodniczącej francuskiego Zgromadzenia Narodowego. W 1946 wybrano ją sekretarzem Międzynarodowej Demokratycznej Federacji Kobiet, a w roku 1979 – wiceprzewodniczącą Unii Kobiet Francuskich. W 1945 r. współtworzyła Narodową Federacją Deportowanych i Internowanych Działaczy Ruchu Oporu i Patriotów. Była świadkiem w czasie Procesów norymberskich. Sygnatariusz apelu sztokholmskiego w 1950 rokuDziennik Polski, rok VI, nr 91 (1861), Kraków 1 kwietnia 1950 roku, s. 2.. W 1990 r. została jednogłośnie mianowana przewodniczącą świeżo powołanej Fundacji Pamięci Deportacji, a następnie jej honorową przewodniczącą, stanowisko to piastowała do śmierci.
Została odznaczona m.in. Legią Honorową III, IV i V klasy (1945, 1981, 1995).
Przypisy
Kategoria:Członkowie francuskiego ruchu oporu Kategoria:Francuscy dziennikarze Kategoria:Francuscy fotografowie Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (IV Republika) Kategoria:Francuscy