wyżej wymienionych robót; stały nadzór i inspekcja stanu obiektów koszarowych oraz ich konserwacji przez zajmujące je formacje wojskowe; zatwierdzanie umów dzierżawnych nieruchomości niezbędnych do funkcjonowania wojska; sporządzanie budżetu w swoim zakresie oraz dysponowanie nim.
Kierownik rejonu inżynieryjno-saperskiego podlegał Szefowi Inżynierii i Saperów Okręgu Korpusu.
Kierownicy tych rejonów inżynieryjno-saperskich, w obrębie których znajdowały się obozy warowne, podlegali, pod względem garnizonowo-lokalnym i w sprawach rozlokowania formacji wojskowych w samym obozie warownym, Komendantowi odnośnego obozu warownego.
Kierownicy rejonów inżynieryjno-saperskich współpracowali bezpośrednio z Szefem Inżynierii i Saperów Okręgu Korpusu, od którego otrzymywali rozkazy i instrukcje, oraz z formacjami wojskowymi, zajmującymi obiekty koszarowe w danym rejonie, udzielając im instrukcji, odnośnie do konserwacji i utrzymywania w należytym stanie zajmowanych przez nie obiektów oraz udzielając im kredytów i sprawdzając zasadne ich wydanie, przyznanych na konserwację budynków i na prowadzenie we własnym zakresie drobnych napraw i innych robót.