Kierownik rejonu inżynieryjno-saperskiego, na którego obszarze znajdował się obóz warowny, miał obowiązek informowania komendanta obozu warownego (na jego żądanie), o wszelkich wydanych zarządzeniach i zmianach, w sprawach budowlano-fortyfikacyjnych, odnośnie do danego obozu warownego.
Służba inżynieryjno-saperska w oddziałach i zakładach wojskowych Formacje wojskowe, zajmujące na stałe budynki państwowe, wydzielały ze swego personelu specjalnych oficerów (podoficerów) do administracji budynków, którzy odpowiedzialni byli przed swym dowódcą za należyte używanie i konserwację zajmowanych przez formację obiektów, a także kierowali bezpośrednio wykonywaniem drobnych robót budowlanych przeprowadzanych samodzielnie przez formacje wojskowe.
Formacje wojskowe, które w zajmowanych przez siebie obiektach posiadały urządzenia, do obsługi których potrzebny był stały personel techniczny, (centralne ogrzewanie, urządzenia elektryczne, wodociągowe itd.), zatrudniały odpowiedni personel. Personel ten podlegał oficerowi administrującemu budynkami. Oficer (podoficer) administrujący budynkami otrzymywał instrukcje co do konserwacji i utrzymywania zajmowanych przez daną formację obiektów bezpośrednio od kierownika rejonu inżynieryjno-saperskiego.