Wrócił do grania krytycznie ocenionym występem w dramacie fantasy Richarda Donnera Marzyciele, czyli potęga wyobraźni (1992). thumb|Hanks (1995) Po podpisaniu kontraktu z agencją Creative Artists postanowił już nie przyjmować propozycji zagrania mało wymagających emocjonalnie ról w schematycznych komediach. Nowy etap w karierze zapoczątkował ciepło przyjętą przez krytyków rolą Jimmy’ego Dugana, byłego baseballisty i zarazem alkoholika z nadwagą, który zostaje trenerem kobiecej drużyny, w kasowej komedii sportowej Penny Marshall Ich własna liga (1992). Zdobył uznanie dzięki roli Sama, owdowiałego architekta samotnie wychowującego syna, który opisuje swoją wizję idealnej miłości podczas radiowej audycji prowadzonej przez psychiatrę, w dobrze przyjętej przez widzów komedii romantycznej Nory Ephron Bezsenność w Seattle (1993). Postrzeganie Hanksa jako aktora dramatycznego zmieniło się po jego roli Andrew Becketta, rozchwytywanego homoseksualnego prawnika, który po zachorowaniu na AIDS traci pracę w kancelarii, w kasowym dramacie Jonathana Demmego Filadelfia (1993). Za występ w tym filmie otrzymał Oscara dla najlepszego aktora.