Grenada () – miasto w południowej Hiszpanii, w Andaluzji. W późnym średniowieczu centrum ostatniego państwa muzułmańskiego na Półwyspie Iberyjskim, obecnie stolica prowincji.
Historia VII w. p.n.e. powstanie osady Iberoceltów utrzymującej kontakty z Fenicjanami, Kartagińczykami i Grekami; W V w. p.n.e. kolonia grecka o nazwie Elibyrge lub Elybirge; Po I wojnie punickiej opanowana przez Kartaginę; W czasie II wojny punickiej zdobyta przez Rzymian; zmiana nazwy na Illiberis. Cezar nadał osadzie nazwę Municipium Florentinum Iliberitanu, skróconą później do Florentia; Po najeździe Wizygotów siedziba biskupstwa oraz administracji świeckiej; 551–615 Granada pod panowaniem cesarstwa bizantyńskiego; 615–711 w królestwie Wizygotów; W 711 r. założona przez Arabów w pobliżu starożytnej osady iberyjskiej i rzymskiej o nazwie Garnata lub Garnata al-Yahud; Od 1013–1091 stolica niezależnego państwa berberyjskich Zirydów; 1091–1145 w państwie Almorawidów; 1147–1238 pod rządami Almohadów; W latach 1238–1492 stolica emiratu, rozkwit miasta po zawarciu przymierza z Kastylią. Schronienie znaleźli tutaj islamscy wygnańcy z Kordoby i Sewilli, po zajęciu przez chrześcijan północnej i zachodniej Andaluzji.